Woreczki bieliźniane 2 i wygrana.

Kolejny woreczek udało mi się skończyć:

 Tym razem w jednym kolorze, ale za to bardzo wyrazistym.

Jak poprzednio koronka przy brzegu i troczek do wiązania.

Mam nadzieję, że będzie długo służył swojej właścicielce, a dostała go moja przyjaciółka Agnieszka:).


A teraz z innej beczki, jaszcze przed świętami wygrałam rozdawajkę w Powoluśku, po raz kolejny:).
Przesyłka dotarła do mnie na początku stycznia tylko ja ciągle nie mam czasu, żeby tym wydarzeniem się pochwalić, więc teraz to naprawiam:):

Wszystkie skarby zagospodaruję, a już teraz :

Mój kubeczek ubrał się cieplutko i herbatka od razu lepiej smakuje:).

Magnesik dołączył do mojej lodówkowej kolekcji:).


Na zakończenie zaległości w czytaniu:

Świetna książka na szaro-bure zimowe wieczory, mieszanka sensacji z romantyczną nutką:).

Historia trzech przyjaciółek poszukujących swojego miejsca w życiu, a życie płata im "figle".

Kolejna książka mojej ulubionej autorki, a raczej pierwsza, od niej wszystko się zaczęło.


Na dzisiaj tyle, pomaleńku zbieram materiały na następnego posta, będzie coś dla Panów:).
Dziękuję Wszystkim za odwiedziny, postaram się częściej bywać na waszych blogach.
Pozdrawiam cieplutko i serdecznie:).
Małgosia.

Kocie klimaty.

Dostałam zadanie bojowe, zrobić czapkę z kocimi uszami:

To nie do końca koci kolor, ale taki zażyczyło sobie moje dziecię:).

Mam nadzieję, że sprostałam zamówieniu.
Do kompletu dodziergałam jeszcze komin:

Taki długaśny żeby w razie zawiei, albo zamieci naciągnąć na czapkę.
Wzór niezbyt wyszukany, ale ciepły:

Efekt końcowy najlepiej prezentuje się na Zosi:

A teraz w komplecie z czapką:

Już dawno nie chwaliłam się urobkiem w salowym domku, tak było w listopadzie:

A tak na koniec roku:

Mam nadzieję, że w tym roku uda mi się więcej postawić krzyżyków:).



Przyszedł czas na coś do poczytania, to jeszcze zaległości z ubiegłego roku:

To kontynuacja pierwszej części "Powrót na Staromiejską", różnie się plotą losy głównych bohaterów, ale jest tam wątek z haftami krzyżykowymi:).

Tej autorki nie muszę przedstawiać, bo Jej książki cieszą się dużą popularnością, ale czasami potrafi zaskoczyć i takim zaskoczeniem dla nie jest właśnie ta książka, a zwłaszcza osoby w niej występujące.

To książka dla osób o silnych nerwach, triller, który trzyma w napięciu do ostatniej strony.

Pierwszy post w tym roku deczko przydługi, ale mam już materiały na następne, bardzo pracowicie zaczął mi się ten rok, więc będę miała co pokazywać przez jakiś czas:).
Muszę jeszcze nadrobić zaległości w odwiedzaniu Waszych blogów:).
Pozdrawiam Wszystkich tu zaglądających serdecznie i cieplutko:).
Małgosia.

Radosnego świętowania!

Nadszedł ten wyczekiwany dzień:

                                         Gdy nadejdą Święta Bożego Narodzenia,
            
                                          Niech nadzieja i radość zastukają do Waszych drzwi,

                                          A Nowy Rok 2017 przyniesie pomyślność, szczęście

                                           I piękny uśmiech każdego dnia

                                           Życzy Małgosia z Rodziną.

Woreczki bieliźniane.

Były małe woreczki, zapachowe i świąteczne, a teraz jest zapotrzebowanie na woreczki bieliźniane, które przydadzą się w domu i w podróży. W porównaniu do poprzednich są ogromne, bo 35cm na 50 cm to pokaźny wór:)). Rozmiar mnie tak nie przeraził, jak pomysł co na nich wyhaftować. Troszeczkę poszperałam w moich zapasach, troszeczkę w internecie i na pierwszy woreczek wybrałam taki wzór:

Wyszywało się świetnie, lubię takie wyzwania:), len jest cudownym materiałem do takich haftów:

Mój aparat nie oddaje uroku cieniowanej jedwabnej nitki, bo w realu wygląda cudnie:):

Fotografowanie szczegółów daje namiastkę tego co chciałam osiągnąć używając takich nici (są lekko wiekowe, mają ponad 30 lat)

Po wypraniu i wykrochmaleniu woreczek zyskał na urodzie:):

Górny brzeg wykończyłam muszelkami z pikotką, delikatnie, ale ze smakiem (tak myślę:)):

Do tego troczki wydziergane na szydełku.

 A tutaj woreczek w całej okazałości:).

W kąciku czytelniczym, jak zwykle kilka propozycji:

Ostatnia część sagi o mieszkańcach Idy i okolicach. Mi osobiście  ta część podobała się najbardziej:).

Książka ciężka, bo porusza temat śmierci, ale przedstawiony w sposób bardzo subtelny, chociaż z takim faktem ciężko się pogodzić,a zwłaszcza gdy rodzice żegnają dziecko.

Coś lżejszego, ale i tutaj główna bohaterka ma pod górkę,   pocieszam się, że w drugiej części kilka wątków się wyjaśni:).

Wracam na ziemię, bo niedziela się kończy i muszę zaplanować front robót na przedświąteczny tydzień:). Pozdrawiam cieplutko i mgliście:).

Małgosia.

Coś cieplutkiego.

Nadszedł czas bardzo pracowity dla dziewiarek, każda z nas coś dłubie szydełkiem lub na drutach, więc i ja nie mogłam się wyłamać i zaczęłam:

Cienka włóczka, cienkie druty, ale za to wzór puchaty.
Trochę mozolnie szło mi to dzierganie, ale efekt końcowy przerósł moje oczekiwania:):

Niby prościzna, ale ma w sobie coś:

Zosia cierpliwie pozowała, widocznie jej też spodobał się sweterek:)):

Chwila oddechu:

Albo i dwie:)).
Już niegroźne zimne podmuchy wiatru, a i sam kolor bardzo energetyczny:).

Jeszcze coś na długie jesienno-zimowe wieczory:

Można zakochać się w Brukseli  i w Brukseli, a nawet jedno i drugie:).

Kontynuacja pierwszego tomu, nawet nie wiem kiedy dotarłam do ostatniej strony i chciało mi się jeszcze , więc:

Z rozbiegu wpadłam do ogrodu księżycowego, to nie ważne, że tomiska grube, ale czyta się bosko, jeszcze jeden tom przede mną:)).


Dzisiaj krótko, bo tylko tyle sił wykrzesałam po powrocie z pracy:).
Pozdrawiam Wszystkich tu zaglądających cieplutko i grudniowo:).
Małgosia.

Pajęczyna.

Wreszcie udało mi się zrobić fotki mojej nowej chuście, już w niej biegałam do pracy, a zdjęć nie było.
Pierwsze blaski słońca i się udało, leciałam do domu z pracy z ozorem na brodzie i zamiast zaserwować obiad rodzinie zamknęłam się z Zosią w pracowni i usilnie próbowałam obfocić "pajęczynę":)

Rozłożyła się "gwiazda" na kanapie i czuła się wyśmienicie, ale koniec leniuchowania, do roboty:)):

Zosia troszeczkę się zastała w pozowaniu, ale udało się ją rozkręcić:

I poleciało z górki, a raczej z przodu:

Z tyłu nawet nieźle:

A to było lekkie szaleństwo Zosi:).


Chciałabym się także pochwalić urobkiem w "Czerwonym domku" za miesiąc październik:

W listopadzie będzie tego troszeczkę więcej, ale do końca i tak jeszcze daleko, za mną dopiero 2 kartki, zaczęte 4, a 12 nietkiętych, ale za to w między czasie ciągle powstaje coś nowego:).


Teraz coś dla moli książkowych:

Czy szczęście można poprawić? Raczej mu pomóc wskoczyć na właściwe tory:).

Nie znamy dnia ani godziny, dzisiaj tu, jutro tysiące kilometrów dalej, no bez przesady zabrało to głównej bohaterce kilka długich tygodni:). Wspaniałe podejście do kultury wschodu, o której tak mało wiemy. Czekam na kolejną część:).

Nie przepadam za kryminałami, ale to raczej thriller psychologiczny.

Koniec przyjemności, wygasło mi w piecu (PM w pracy), więc lecę popracować szuflą:)).
Pozdrawiam Wszystkich jesiennie i cieplutko:).
Małgosia.